Jak pokonać osłabiającą panikę agorafobii

Osoba w swetrze z zaczesanymi do tyłu włosami patrzy przez otwarte żaluzje na czerwonawe światło, która wiąże się z obawą przed wyjściem z domu, jazdą po autostradach lub innych drogach, przebywaniem na liniach lub na otwartej przestrzeni i podobnymi sytuacjami, niepokój i atak paniki .



Wyjątkowo wyniszczającą cechą agorafobii jest to, że jest to stan samonapędzający się, często określany jako „emocjonalna i fizyczna klatka”. Skutecznie uniemożliwia osobie, która go doświadcza, robienie rzeczy, które mogą przynieść uzdrowienie - takich jak spacer, wycieczka itp. - ze względu na nasilenie potencjalnych ataków paniki, gdy osoba przekroczy granice komfortu.

Fizjologiczne objawy ataku paniki mogą obejmować niezdolność do oddychania, uczucie fizycznego paraliżu, niewyraźne widzenie lub zawroty głowy aż do omdlenia, gdy osoba przekroczy te postrzegane granice.



Jeśli zmagasz się z agorafobią, co możesz zrobić, aby ją przezwyciężyć?

Znajdź terapeutę

zaawansowane wyszukiwanie



Wyzdrowienie obejmuje interwencje na trzech frontach: (1) stawienie czoła panice, (2) wdrożenie umiejętności radzenia sobie oraz (3) zajęcie się podstawowymi problemami.

W obliczu paniki

Istnieje haczyk 22 dotyczący wyzdrowienia z agorafobii: musisz nauczyć się znosić ataki paniki, aby przestać je mieć. Wymaga to znalezienia celu, który jest większy niż twoje lęki i który jest wart znoszenia skrajnego dyskomfortu, takiego jak możliwość pójścia na kolację z rodziną, wakacje itp. Potraktuj to jako motywację do wyleczenia się. Zapewniamy, że przestrzegając tych strategii, ataki prawdopodobnie staną się rzadsze i mniej dotkliwe z czasem, a ostatecznie całkowicie zanikną.

Jak w przypadku każdego procesu zdrowienia, pomaga zlokalizować się w swoich problemach, wyobrazić sobie siebie poza nimi i opracować strategie krok po kroku, aby dokonać przejścia.



Aby rozpocząć proces zdrowienia, pomyśl o sobie jak o uwięzieniu w ogrodzeniu z drutu kolczastego; wasza wolność znajduje się na zewnątrz tego ogrodzenia. Chodzi o to, że drut kolczasty reprezentuje ataki paniki, emocjonalną i fizyczną klatkę postrzeganych przez siebie „granic”. W gruncie rzeczy musisz przejść na wolność przez ogrodzenie z drutu kolczastego - a to wymaga stawienia czoła kolcom lub atakom paniki, aby przezwyciężyć ich moc.

Aby się wyleczyć, konieczne jest powtórzenie. Każdego dnia ważne jest, aby wyruszyć w podróż, aby stawić czoła panice, przetrwać panikę i ostatecznie pokonać panikę.

Inną przydatną metaforą do wizualizacji jest myślenie o sobie jako o więźniu tworzącym plan ucieczki. Będziesz musiał opracować strategie ucieczki z więzienia. To tak, jakby spadać do studni i czołgać się z powrotem po poszarpanych skałach, aby uciec. Jako więzień z planem ucieczki wiesz, że podróż będzie trudna, pełna pułapek i pułapek, ale twoja wolność jest poza nią.



Pamiętaj, że postęp będzie powolny, ale stały, i że czasami będziesz rozciągać swoje granice, ale czasami będą one miały wrażenie, że się kurczą. Ale nie zniechęcaj się - to wszystko jest częścią procesu uzdrawiania.

Na początek postaw sobie mały cel. Pomyśl o działaniu, w którym chciałbyś wziąć udział. Przykładem może być wycieczka do biblioteki. Jeśli celem podróży jest biblioteka, będziesz musiał przetrwać atak paniki podczas jazdy lub wsiadania do autobusu, aby tam podróżować. Jednak po przyjeździe, jeśli jest to coś, co naprawdę chciałeś robić i cieszyć się, twoja panika prawdopodobnie ustąpi i prawdopodobnie poczujesz się lepiej po powrocie do domu.

Aby się wyleczyć, konieczne jest powtórzenie. Każdego dnia ważne jest, aby wyruszyć w podróż, aby stawić czoła panice, przetrwać panikę i ostatecznie pokonać panikę.

Wdrażanie umiejętności radzenia sobie

W tej chwili mogą ci pomóc umiejętności radzenia sobie. Oto kilka wypróbowanych strategii, które możesz wdrożyć w razie potrzeby. Chodzi o to, aby odwrócić uwagę umysł od niepokoju.

Strategia 1: Liczenie

  • W myślach policz do 11. Następnie policz wstecz do dwóch. Następnie policz do 12. Następnie wstecz do trzech itd.
  • Policz elementy niektórych rzeczy w pokoju według kategorii; na przykład policz wszystko, co widzisz, co jest pomarańczowe. Możesz to zrobić za pomocą różnych kategorii.

Strategia 2: zlokalizuj wzorce

  • Zapisz listy lub wzory na kartce papieru.
  • Systematycznie składaj kartkę.

Strategia 3: Zaakceptuj swoje ataki paniki

  • Nie „podsycaj” swojej paniki obawą przed atakiem; to prawdopodobnie tylko przedłuży atak.
  • Naucz się znosić i akceptować ataki. Gdy to zrobisz, mogą stać się mniej dotkliwe i częstsze.
  • Zrozum, że „to, czemu się opierasz, trwa”.

Rozwiązywanie podstawowych problemów

Kluczową cechą agorafobii, której należy być świadomym i która może pomóc w wyzdrowieniu, jest koncepcja, która stanowi rodzaj „refleksji”. Jeśli zauważysz, że w Twoim życiu są sytuacje, które zaostrzają Twoje ataki paniki, możesz spojrzeć na te sytuacje jako wskaźniki obszarów w Twoim życiu, którymi należy się zająć.

Poszukiwanie terapii jest wysoce zalecane, ale zamiast terapii lub oprócz niej, najważniejsze jest, abyś był samoświadomy powiązań między sytuacjami, zdarzeniami i atakami paniki. Te problemy mogą być związane z pracą, rodziną lub innymi czynnikami, które zwykle mogą powodować niewielkie objawy stresu.

W ramach procesu samoświadomości dobrym pomysłem jest prowadzenie dziennika, w którym zapisywane są nie tylko przypadki ataków, ale również to, co wydarzyło się w Twoim życiu w czasie, gdy miałeś atak. Co czułeś Jakie uczucia lub wspomnienia to wywołało? Podczas pracy nad tymi problemami, oprócz stopniowego znoszenia ataków, możesz ponownie odzyskać wolność.

Prawa autorskie 2017 estilltravel.com. Wszelkie prawa zastrzeżone. Zezwolenie na publikację udzielone przez Sharie Stines, PsyD , terapeuta w La Habra w Kalifornii

Poprzedni artykuł został napisany wyłącznie przez wyżej wymienionego autora. Wszelkie wyrażone opinie i opinie niekoniecznie są udostępniane przez estilltravel.com. Pytania lub wątpliwości dotyczące poprzedniego artykułu można kierować do autora lub zamieścić w komentarzu poniżej.

  • 6 komentarzy
  • Zostaw komentarz
  • Lilia

    28 lutego 2017 o godzinie 8:26

    Strach byłby druzgocący dla każdego, kogo bym pomyślał finansowo, gdyby miał ten strach. Nie wszystkie prace można wykonywać w domu, nie ma też wielu możliwości. Wow, po prostu nie wyobrażam sobie takiego uwięzienia.

  • Judson

    28 lutego 2017 o 14:25

    Od kilku lat żyję w strachu przed wyjściem z domu i chociaż zrobię to, gdy będzie to absolutnie konieczne, dotarcie do niego zajmuje mi praktycznie tydzień. Jedyną rzeczą, która ostatnio mnie uratowała, jest to, że mogę mieć tak wiele różnych rzeczy dostarczonych i myślę, że w pewien sposób ten rodzaj karmi strach, ponieważ nie muszę już nawet wychodzić z powodu nagłych potrzeb.
    Oglądam kościół w domu, pracuję w domu, naprawdę po prostu nie często wychodzę.
    Myślałem o wypróbowaniu teleterapii, ale myślę, że boję się tego, o co mnie proszą i nie wiem, czy jestem jeszcze naprawdę gotowa na to zobowiązanie.

  • Judith

    5 marca 2017 o godz. 7:46

    Kiedy pozwalam sobie poczuć i doświadczyć paniki, zamiast otwarcie próbować ją stłumić, odkrywam, że panika nie jest tak intensywna, jak to tylko możliwe, kiedy tak desperacko staram się jej nie dopuścić.

  • Chloe

    5 marca 2017 o godzinie 11:48

    Nie wiem, jak często usłyszysz o mojej sytuacji, ale mam agorafobię, a mój mąż ma agorafobię z paniką. W ciągu ostatnich 3 lat wychodził z domu 4 razy, co oznaczało wizytę u lekarza. Opuszczę swój dom, jeśli będę miał kogoś innego do pójścia ze mną, jeśli nie, daję zaufanemu przyjacielowi moją kartę i listę, a oni pójdą po mnie. Pamiętam, że zajęło mi trochę ponad 3 lata, zanim mogłem jeździć (szczególnie po śniegu) więcej niż klocek na raz. Terapia CBT pomogła i wypożyczałem gry samochodowe na Xboxa i ćwiczyłem na tym. Śnieg naprawdę zmarzłby. Zrobiłem dobrze, bo wychodzę z domu 3 razy w miesiącu i to lepiej niż tam, gdzie byłem 6 lat temu.

  • Zac

    9 stycznia 2018 o 23:10

    Cierpię na akrofobię, moi rodzice próbują mi pomóc, ale myślę, że nie mogą. Chodzi mi o to, że ciągle krzyczą na mnie, że to cierpię i za każdym razem dają mi wykład o tym, co robię, kiedy idę do domu przyjaciół. Jeśli zrobię coś złego, krzyczą na mnie, no cóż, mój tata to robi. Jestem tym zmęczona. Ale nie poddam się. A ludzie, którzy czytają ten komentarz, Ty też nigdy się nie poddajesz.

  • Jeff

    19 marca 2019 o godzinie 8:18

    Nigdy nie miałem agrofobii, nigdy o tym nie wiedziałem, ale potem przeczytałem książkę zatytułowaną „Wysoce nielogiczne zachowanie” iw tej książce Salomon boi się wyjść, ale pomagają mu przyjaciele, a on w końcu nudzi się i wychodzi na zewnątrz bez nich. To świetna książka i każdy powinien ją przeczytać. Nie mogę się doczekać, aż film wyjdzie !!!